NubianGraphics.com

Για το βιβλίο Γκινέες

Ο Μόλυβος είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο που η ημέρα του έχει, τουλάχιστον, είκοσι πέντε ώρες!!! Κι αν δεν το πιστεύετε, απόδειξη η φωτογραφία.


Εγώ την ξανακοιτάζω γιατί δεν πιστεύω στα μάτια μου κι… όντως έτσι είναι.

Αφιερωμένο στις Μάνες μας...

"Μα εγώ έχω χρόνια να την δω, χρόνια να της μιλήσω

κι όμως δεν μπόρεσα ποτέ την σκέψη της να σβήσω.
Ποτέ μου δεν μιλώ για αυτήν, ποτέ μου δεν ρωτάω,

όμως μου έρχεται στον ύπνο μου και απότομα ξυπνάω".

.

"Της Μάνας η καρδιά"

.

Στίχοι: Alice Tori

Μουσική: Γιάννης Νικολάου

Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

------

Ένα παλικάρι ήτανε μια φορά

που αγάπαγε με πάθος μια όμορφη κυρά.

Μια μέρα, όπως έπαιρνε τα λάγνα της φιλιά

Ζήτα μου οτιδήποτε της λέει τρυφερά.
Αν μ' αγαπάς τού είπε, με νάζι και καημό

Την καρδιά της μάνας σου εγώ επιθυμώ

Έτσι λοιπόν ξεκίνησε, να πάει στο πατρικό του

ποτέ του αυτός δεν πάτησε τον όρκο το δικό του

Δώσε μου μάνα την καρδιά, στα πόδια της ν' αφήσω

Αν είναι γιε μου για καλό, εγώ στήνε χαρίζω

Κι έτσι της πήρε την καρδιά και χάθηκε στο δρόμο

Μα σε μια πέτρα σκόνταψε και δάκρυσε απ' τον πόνο

Γυμνή η καρδιά τού μίλησε, προτού να ξεψυχήσει

Χτύπησες μήπως γιόκα μου, ψηλό μου κυπαρίσσι

Με ματωμένα χέρια φτάνει στο σπιτικό της

Να η καρδιά που γύρευες και την αφήνει εμπρός της

Μα αυτή καν δεν τον κοίταξε κι άρχισε να γελάει

Μήπως θα 'ταν καλύτερο να μου τη φέρεις Μάη.

Το Κοχύλι

Δορυφορικές Ματιές...

Από τα επάνω αριστερά στοιχεία διαχειριστείτε εσείς την κάμερα…

Το κοχύλι

Ψηλά Τακούνια Για Πάντα

Αφιερωμένο εξαιρετικά στο αγαπημένο Ιουστινάκι!!!

Στην Ιουστίνη Φραγκούλη και το βιβλίο της

Ψηλά Τακούνια Για Πάντα,

λίγα βήματα πριν την πύλη του Χόλυγουντ.

Μικρά δείγματα παρακάτω.
Απολαύστε τα 4 βιντεάκια αναμένοντας

το νέο της βιβλίο «Ημερολόγιο Αβάννας».

Ψηλά Τακούνια Για Πάντα (Α)



Ψηλά Τακούνια Για Πάντα (Β)



Ψηλά Τακούνια Για Πάντα (Γ)



Ψηλά Τακούνια Για Πάντα (Δ)

Και τυχερός και αχόρταγος...

ΤΟ 1994, στα πρώτα βήματα της ζωής του Διαδικτύου, ο Αμερικανός Κρις Κλαρκ, 43 ετών σήμερα, από την Πολιτεία Μαίρυλαντ, κατοχύρωνε το domain www.pizza.com, το οποίο, έκτοτε, κρατούσε ζωντανό καταβάλλοντας μόλις 20 δολάρια τον χρόνο. Πριν 10 μέρες περίπου πούλησε, σε ιντερνετική δημοπρασία, το «όνομα» αυτό έναντι 2,6 εκατομμυρίων δολαρίων, σε άγνωστο μέχρι στιγμής αγοραστή. Είναι σύμβουλος επιχειρήσεων ο κ. Κλαρκ και ήλπιζε, αγοράζοντας το 1994 το domain pizza.com να προσελκύσει συνεργασία με μεγάλες αλυσίδες πίτσας, κάτι που δεν έγινε. Ελλείψει πελατών, έκλεισε την εταιρεία του, αλλά συνέχισε να πληρώνει το domain. Τον περασμένο Ιανουάριο, όταν έμαθε πως η διεύθυνση www.vodka.com πουλήθηκε έναντι 3 εκατ. δολαρίων, αποφάσισε να βγάλει και αυτός το pizza.com στη δημοπρασία, που, πράγματι, διεξήχθη στις 27 Μαρτίου. Η πρώτη προσφορά που έλαβε ήταν για 100 δολάρια. Μέσα σε μια εβδομάδα έφτασε τα 2,6 εκατομμύρια, οπότε και σταμάτησε. «Θα αλλάξει τη ζωή μου αυτό το πράγμα», δήλωσε στην εφημερίδα «Baltimore Sun». Αλλά είναι και «αχορταγούλης» ο αθεόφοβος, αφού εμφανίζεται ταυτόχρονα και στενοχωρημένος, λέει, που όταν μπορούσε τότε, δεν κατοχύρωσε άλλες πέντε - έξι διευθύνσεις...

* Από το "Αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας" του. Χρ. Μιχαηλίδη

.

*

* Βγάζω σε δημοπρασία το blog μου, αναμένω προτάσεις... για ν' αλλάξει η ζωή μου!

Ολα για πούλημα

Ένα γράμμα από τη Ζάκυνθο της κυρίας Ντάνας Σεμιτέκολο στον συντοπίτη της κ. Στάθη Τσαγκαρουσιάνο, από τη Σαββατιάτικη στήλη του στην Ελευθεροτυπία: «Σάββατο βράδυ Κυριακή πρωί».

Εγώ με τη σειρά μου, θα ήθελα να μου επιτραπεί να το παραδώσω στη Mareld, το αγαπημένο μου Υακινθάκι, κόρη της Ζάκυνθος κι εκείνη, κάπου στο Βορρά της αποδημίας της.
Γράφει λοιπόν:

«Αγαπητέ Στάθη,

.

Λίγες σκέψεις, με αφορμή το τελευταίο πόστο σας.

Κάποτε, χούντα ήταν ο Στρατός. Είχες ένα μέτωπο να αντιμετωπίσεις. Το γνώριζες. Σήμερα, χούντα είναι η πλειονότητα του πολιτικού κόσμου, η αστυνομία, η τρομοκρατία, η κίτρινη δημοσιογραφία, η καλυμμένη «σοβαρή» δημοσιογραφία, η TV αλλά και ο γείτονας στον τρίτο, ο περιπτεράς, ο γιος σου που απαιτεί να φοράει μόνο φίρμες για να μη νιώθει αποκλεισμένος από το κοινωνικό σύνολο, η κόρη σου με τη λακ στην τσάντα και το μαλλί όρθιο κι εγώ που τους αναφέρω ως παραδείγματα.

Το χειρότερο νομίζω πως είναι ότι νιώθουμε τυχεροί που ζούμε δημοκρατικά. Εχουμε δηλαδή την απατηλή εντύπωση πως ζούμε μέσα στη δημοκρατία. Πως υπάρχει ελευθερία κινήσεων, ελευθερία λόγου και ελεύθερη βούληση. Μια ανασκόπηση των τελευταίων ημερών θα υπενθυμίσει στον καθένα μας ότι έστω μία φορά αυτολογοκρίθηκε, συμβιβάστηκε, δεν αντέδρασε σε κάτι που πραγματικά θεώρησε φασιστικό, ενοχλητικό ή έστω αδιάφορο. Σίγουρα δεν μπορούμε, ως Έλληνες, να συγκρίνουμε το επίπεδο ζωής μας και την όποια ελευθερία μας με τα αντίστοιχα των κατοίκων της Β. Κορέας, για παράδειγμα. Οπότε νιώθουμε και προνομιούχοι που είχαμε την τύχη να γεννηθούμε εδώ, πράγμα που το κατανοώ και το ασπάζομαι. Αν είχα γεννηθεί σε μια κατώτερη κάστα της Ινδίας, δεν θα σας επικοινωνούσα τις απόψεις μου αυτή τη στιγμή. Το θέμα είναι να μην αρκείσαι απλώς σε αυτό το λίγο που έχεις, που συγκριτικά με το χείριστο είναι βέλτιστο. Το θέμα είναι να κατανοείς σε ποια θέση ακριβώς βρίσκεσαι.

Από εκεί και πέρα, κάνεις τις επιλογές σου. Μπορείς να κάνεις την κότα και να συνεχίσεις τη ζωή σου όπως ο περισσότερος κόσμος. Μπορείς να απομονωθείς - όπως εσείς προτείνετε. Μπορείς και να αντιδράσεις. Στην τελευταία περίπτωση, πιστεύω πως η κατάληξη θα είναι σε βάθος χρόνου να νιώσεις βαθιά απογοήτευση και να θεωρήσεις άχρηστα όλα όσα έκανες, όλα όσα προσπάθησες.

Ετσι, κάποιοι από εμάς, κι εγώ μαζί, επιλέγουμε το λίγο απ' όλα. Χαρακτηριστικό κι αυτό της φυλής μας. Λίγο κότες, λίγο «περιθωριακοί», λίγο ακτιβιστές, λίγο οικολόγοι, λίγο μάγκες, λίγο προβληματισμένοι, λίγο αδιάφοροι, λίγο ομαδικοί, λίγο παρτάκηδες, λίγο λογικοί, λίγο άλογοι, λίγο ροκ και λίγο μπαρόκ, λίγο λαϊκοί και λίγο μεγαλοαστοί, λίγο έτσι και λίγο γιουβέτσι. Δεν είναι κακό, απλώς λίγο κουραστικό. Ακόμα όμως και μέσα από αυτή τη διαδικασία, αν πραγματικά γουστάρει κανείς, μπορεί να είναι αληθινός και να διατηρεί την προσωπικότητά του, αυτή την πολύπλευρη, ως σύγχρονος και πολυπράγμων άνθρωπος.

Αυτά, ήθελα να σας πω. Ξέρω ότι γι' άλλη μια φορά φλυάρησα. Συμπαθάτε με, δεν το ελέγχω! Το προτιμώ πάντως από τις ατελείωτες σιωπές της κατάθλιψης. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Η άνοιξη έφτασε, ελπίζω να ανθήσουμε όλοι!

.

Να 'στε καλά!

.

Dana

.

Για την αντιγραφή και την αφιέρωση: Στρ. Δουκ.

.